ترون (TRON) یک پلتفرم بلاک‌چینی غیرمتمرکز و متن‌باز با توان عملیاتی بالاست که امکان اجرای قراردادهای هوشمند را دارد. این شبکه روی پردازش سریع تراکنش‌ها تمرکز دارد و ساختار کارمزد آن به‌گونه‌ای است که بستری مناسب برای انتقال استیبل‌کوین‌ها به‌ویژه تتر (USDT) به شمار می‌رود. در این مطلب می‌خواهیم توضیحاتی را در رابطه با این شبکه و ارز بومی آن یعنی TRX بدهیم تا به این ترتیب با ویژگی‌ها، کاربردها، مزایا و چالش‌های آن آشنا شوید.

ارز ترون چیست؟

ترون پلتفرم بلاک‌چینی غیرمتمرکزی است که برای ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز (dApp) و همچنین نقل‌وانتقال دارایی‌های کریپتویی طراحی شده است. این شبکه لایه اول، در سال ۲۰۱۷ آغاز به کار کرد و در طی این سال‌ها توانست خود را به‌عنوان بستری محبوب به‌ویژه برای نقل و انتقال استیبل‌کوین‌ها تبدیل کند.

در ابتدا این پروژه با هدف زیرساختی غیرمتمرکز برای صنعت سرگرمی و محتوا ساخته شد؛ به‌شکلی که تولیدکنندگان محتوا بتوانند بدون وابستگی به واسطه‌های مالکیت بیشتری روی آثار خود داشته باشند. البته پس از مدتی این هدف کمی تغییر کرد و ترون به بلاک‌چینی برای توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز تبدیل شد.

ارز دیجیتال TRX رمزارز بومی این شبکه است که کاربردهای متنوعی دارد و از آن در امور مختلفی می‌توان استفاده کرد. این ارز دیجیتال در ابتدا یک توکن ERC-20 بود که روی شبکه اتریوم مستقر شد؛ اما حدود یک سال بعد و با راه‌اندازی شبکه اصلی ترون، به شبکه بومی خودش مهاجرت کرد.

ترون از مکانیزم اجماع اثبات سهام واگذارشده (DPoS) استفاده می‌کند. در این سازوکار، هولدرهای TRX می‌توانند دارایی‌های خود را استیک کنند و از این طریق به انتخاب نمایندگان شبکه کمک کنند. این نمایندگان در حال حاضر ۲۷ نفر هستند که با عنوان Super Representative شناخته می‌شوند و وظیفه تولید بلاک‌ها را به‌عهده دارند. به‌جز این نمایندگان منتخب، ۱۰۰ جایگاه SR Partner هم وجود دارد که در ساختار پاداش‌دهی رأی‌ها نقش دارند؛ اما مسئول تولید بلاک نیستند.

ویژگی بارز این شبکه پشتیبانی از قراردادهای هوشمند است. این قراردادها در محیطی به‌نام Tron Virtual Machine یا TVM اجرا می‌شوند که یک محیط اجرای قطعی برای قراردادهای هوشمند است که با ماشین مجازی اتریوم سازگاری زیادی دارد. این سازگاری باعث می‌شود بسیاری از قراردادهایی که با زبان برنامه‌نویسی سالیدیتی (Solidity) نوشته شده‌اند، با انجام تغییرات جزئی روی ترون اجرا شوند.

در این شبکه تولید بلاک در حدود ۳ ثانیه طول می‌کشد. این ساختار باعث می‌شود سرعت پردازش تراکنش‌ها بالا برود. البته تعداد محدود تولیدکنندگان بلاک (۲۷ نماینده) باعث شده است منتقدان این شبکه را نسبت به زنجیره‌هایی که اعتبارسنج‌های بیشتری دارند، متمرکزتر بدانند.

بر اساس اطلاعات مندرج در منابع رسمی و سایت ترون ظرفیت نظری تراکنش بر ثانیه (TPS) در این شبکه در حدود ۲٬۰۰۰ عدد است. البته این ظرفیت اسمی است و توان واقعی شبکه معمولاً بسیار پایین‌تر است.

تاریخچه شبکه ترون و بنیان‌گذار آن

تاریخچه راه‌اندازی این شبکه به سال ۲۰۱۷ برمی‌گردد؛ جایی که شخصی به‌نام جاستین سان (Justin Sun) که در حوزه فناوری و ارزهای دیجیتال کارآفرینی می‌کرد، تصمیم به ساخت این شبکه گرفت. او به‌جز بنیان‌گذاری ترون، از سال ۲۰۲۲ به‌عنوان مشاور در صرافی کریپتویی HTX نیز مشغول به کار شد و تجربه‌های ارزشمندی در حوزه ارز دیجیتال دارد.

ترون در ابتدا با این هدف شکل گرفت که زیرساختی برای اینترنت غیرمتمرکز باشد. در جولای سال ۲۰۱۷، بنیاد ترون (Tron Foundation) در کشور سنگاپور تأسیس شد. پس از آن بود که در سپتامبر همان سال، رویداد عرضه اولیه توکن (ICO) برای ترون برگزار شد. مطابق ادعای وایت پیپر این پروژه، ترون در‌ آن زمان توانست مبلغی در حدود ۵۸ میلیون دلار سرمایه جذب کند.

سپس در مارس سال ۲۰۱۸، شبکه آزمایشی ترون به‌همراه مرور بلاک‌چینی و کیف پول تحت وب پروژه راه‌اندازی شد. همان سال و در ماه مه هم شبکه اصلی ترون با معرفی نسخه Odyssey 2.0 کار خود را آغاز کرد.

گفتیم که ترون در ابتدا فعالیت خود را روی بلاک‌چین اتریوم شروع کرد. در ژوئن سال ۲۰۱۸ و پس از راه‌اندازی نسخه اصلی شبکه ترون، این پروژه اعلام استقلال کرد و TRX از یک توکن مبتنی بر اتریوم به رمزارز بومی و اصلی شبکه ترون تبدیل شد. توسعه شبکه ترون تا جایی ادامه پیدا کرد که در آگوست سال ۲۰۱۸، این پروژه ماشین مجازی ترون را معرفی کرد.

اگر بخواهیم نگاهی سریع به پیشرفت‌های این شبکه داشته باشیم، باید به موارد زیر اشاره کنیم:

۲۰۱۷: راه‌اندازی پروتکل اوپن سورس و بنیاد ترون

۲۰۱۸: ساخت جنسیس بلاک و استقرار TRX روی شبکه اصلی، خرید شرکت بیت تورنت (BitTorrent)، شکل‌گیری ۲۷ نماینده برتر اول شبکه، راه‌اندازی رسمی ماشین مجازی ترون، تأسیس فروشگاه برنامه‌های غیرمتمرکز ترون با نام DappHouse.

۲۰۱۹: جذب سرمایه بیت تورنت تحت نظر ترون، همکاری شرکت تتر برای انتشار استیبل‌کوین TRC20-USDT، آغاز همکاری رسمی ترون با سامسونگ، پشتیبانی از کیف پول بلاک‌چینی داخلی گوشی‌های سامسونگ، آغاز همکاری با پولونیکس (Poloniex).

۲۰۲۰: راه‌اندازی اولین پلتفرم وام‌دهی استیبل‌کوین غیرمتمرکز ترون به‌نام JUST، قرارگیری اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز ترون در صفحه اول فروشگاه سامسونگ گلکسی، ارتقای زیرساخت صرافی غیرمتمرکز ترون با راه‌اندازی JustSwap، راه‌اندازی رسمی توکن SUN، راه‌اندازی رسمی پروتکل وام‌دهی غیرمتمرکز ترون به‌نام JustLend.

۲۰۲۱: انتشار اولین استاندارد بومی NFT در ترون، پیشی گرفتن میزان عرضه در گردش تتر روی ترون نسبت به تتر شبکه اتریوم، انتقال ترون به ترون دائو و آغاز عصر جدیدی از حاکمیت جامعه.

۲۰۲۲: راه‌اندازی TRON DAO Reserve برای محافظت از صنعت بلاک‌چین، راه‌اندازی توکن USDD، ارتقای پلتفرم وام‌دهی JUST به JustLend DAO.

۲۰۲۳: تأسیس صندوق توسعه هوش مصنوعی ۱۰۰ میلیون دلاری، راه‌اندازی TRX استیک‌شده و Rental Energy در پلتفرم JustLend DAO، انتشار نسخه سوم SunSwap.

۲۰۲۴: دریافت جایزه «نوآورانه‌ترین بلاک‌چین سال» در مراسم جوایز جهانی بلاک‌چین ۲۰۲۴، انتشار رسمی آهنگ «سرود ترون» با همکاری هانس زیمر.

۲۰۲۵: راه‌اندازی رسمی استیبل‌کوین ترون با نام USDD 2.0، راه‌اندازی GasFree که به کاربران اجازه می‌دهد انتقال تتر را مستقیماً با USDT پرداخت کنند، رسیدن ارز تتر در گردش روی ترون به بالاترین حد خود، فراتر رفتن تعداد حساب‌های ترون از ۳۰۰ میلیون و تعداد کل تراکنش‌ها از ۱۰ میلیارد، انتشار نسخه BTTC 2.0.

۲۰۲۶: انتشار نسخه چهارم SunSwap، راه‌اندازی زیرساخت عامل هوش مصنوعی ترون با نام B.AI، گذشتن ارزش در گردش تتر روی شبکه ترون از مرز ۹۰ میلیارد دلار.

با توجه به این حجم از فعالیت، می‌توان به این نکته پی برد که ترون برخلاف بسیاری از پروژه‌های کریپتویی، همچنان در حال توسعه است و در آینده نیز ممکن است امکانات و ابزارهای بیشتری را گسترش دهد. ما در مطلبی که پیش‌تر منتشر کرده‌ایم، با بررسی آینده ترون از نظر هوش مصنوعی، از AI خواستیم نظرش را درباره جنبه‌های مختلف این رمزارز بیان کند. اگر به تحلیل‌های هوش مصنوعی علاقه دارید، حتما آن مقاله را مطالعه کنید.

شبکه TRON چگونه کار می‌کند؟

پس از آشنایی مقدماتی با پروژه ترون، می‌خواهیم کمی هم درباره نحوه کارکرد این شبکه صحبت کنیم. در طراحی اولیه این شبکه یک مدل ذهنی و مفهومی سطح بالا متشکل از معماری سه‌لایه دارد. این لایه‌ها شامل کاربرد (Application)، هسته (Core که شامل مکانیزم اجماع، TVM و منابع هستند) و ذخیره‌سازی (Storage) هستند. این سه لایه را در زیر کمی بیشتر شرح می‌دهیم:

لایه کاربرد: این لایه همان چیزی است که توسعه‌دهندگان با آن تعامل مستقیم دارند. کیت‌های توسعه نرم‌افزار (SDKs) شامل ترون وب (TronWeb) و تریدنت (Trident) در کنار ابزارهای توسعه مثل ترون باکس (TronBox) برای استقرار قراردادها از بخش‌های این لایه هستند. همچنین زیرساخت API به‌نام TronGrid، کیف پول‌های اکوسیستم مثل ترون لینک (TronLink) و برنامه موبایلی نیز موارد دیگری هستند که با لایه برنامه مرتبط هستند.

لایه هسته: این لایه اجماع، پردازش تراکنش‌ها و اجرای قراردادهای هوشمند را مدیریت می‌کند. ۲۷ نماینده برتر هر ۳ ثانیه از طریق DPoS اقدام به تولید بلاک می‌کنند. ماشین مجازی ترون قراردادهای هوشمند سالیدیتی را اجرا می‌کند. دو عامل پهنای باند (Bandwidth) و انرژی (Energy) جایگزین مدل گس اتریوم می‌شوند. همچنین مدل حساب (Account Model) از مدیریت مجوز برای تنظیمات چندامضایی پشتیبانی می‌کند.

لایه ذخیره‌سازی: این لایه وضعیت بلاک‌چین را حفظ می‌کند و مسئولیت نگهداری داده‌های بلاک‌چین را نیز به عهده دارد.

در شبکه ترون منظور از پهنای باند، حجم تراکنش‌هایی است که روی بلاک‌چین ذخیره می‌شوند؛ این مقدار بر اساس اندازه داده تراکنش بر حسب بایت محاسبه می‌شود و به همین خاطر است که تراکنش‌های بزرگ معمولاً نیازمند پهنای باند بیشتری هستند.

هر حساب روزانه ۶۰۰ پهنای باند رایگان دریافت می‌کند که برای تقریباً دو انتقال ساده TRX کافی است (البته این مقدار ممکن است بعداً تغییر کند). هر انتقال معمولی ترون حدوداً ۲۷۰ پهنای باند مصرف می‌کند. به همین خاطر است که گاهی کارمزد صفر است؛‌ اما به آن معنا نیست که انتقال روی شبکه ترون همیشه رایگان است.

انرژی نیز واحدی است برای اندازه‌گیری هزینه محاسباتی برای اجرای قراردادهای هوشمند. کاربران می‌توانند با استیک کردن TRX، منابعی مانند پهنای باند و انرژی دریافت کنند.

در مواقعی که نمی‌خواهید توکن‌های TRX را استیک کنید یا نیاز به دریافت فوری انرژی دارید، یک حساب دیگر می‌تواند انرژی خود را در اختیار شما بگذارد. سرویس‌هایی مثل JustLend DAO Energy Rental امکان اجاره فوری انرژی را فراهم می‌کنند.

بخش مهم دیگری که باید به آن اشاره کنیم، سازوکار اجماع و تولید بلاک در شبکه ترون است. نمایندگان منتخب (SR) در این شبکه مسئولیت تولید بلاک‌ها و مشارکت در اجماع را به عهده دارند.

این نمایندگان مطابق برنامه مشخص و به نوبت، اقدام به تولید بلاک می‌کنند. تراکنش‌ها پس از انتشار در شبکه، توسط نماینده مربوطه در بلاک قرار می‌گیرد. در این زمان سایر گره‌ها با در نظر گرفتن قوانین پروتکل، وضعیت جدید بلاک‌چین را به‌روزرسانی می‌کنند. به‌طور کلی در یک فرایند ۷ مرحله‌ای می‌توان سازوکار یک تراکنش را به این شکل شرح داد:

مرحله اول- ایجاد تراکنش: ابتدا کاربر یا یک برنامه غیرمتمرکز اقدام به ایجاد یک تراکنش می‌کند. تراکنش می‌تواند از نوع انتقال TRX، فراخوانی یک قرارداد دیگر، استیک کردن، رأی‌دهی و مواردی از این دست باشد.

مرحله دوم- امضا: تراکنش با کلید خصوصی فرستنده امضا می‌شود.

مرحله سوم- انتشار: تراکنش امضاشده از طریق HTTP یا SDK به یکی از گره‌های کامل در شبکه ارسال می‌شود.

مرحله چهارم- اعتبارسنجی: گره‌ای که تراکنش را دریافت می‌کند، موظف به بررسی اعتبار امضا، موجودی فرستنده، پهنای باند در دسترس، میزان انرژی موجود و قالب تراکنش است. این تراکنش پس از انجام بررسی‌های لازم، در صف تراکنش‌های در انتظار پردازش قرار می‌گیرد.

مرحله پنجم- اجرا: اگر تراکنش یک قرارداد هوشمند را فراخوانی کند، TVM کد قرارداد را اجرا می‌کند و تغییرات وضعیت را نیز تولید می‌کند. پهنای باند (یا انرژی در صورت اجرای قراردادهای هوشمند) بر اساس اندازه تراکنش از فرستنده کسر می‌شود. در صورتی که منابع کافی نباشد، TRX برای پوشش هزینه‌ها از موجودی فرستنده کسر و سوزانده می‌شود.

مرحله ششم- قرارگیری در بلاک: نماینده منتخب اسلات فعلی، تراکنش را در بلاک قرار می‌دهد.

مرحله هفتم- تأیید: در نهایت زمانی که دست‌کم ۱۹ نماینده منتخب فعال مجزا هرکدام بلوکی در همان ارتفاع یا بالاتر تولید کنند، آن بلوک تثبیت‌شده در نظر گرفته می‌شود. این اتفاق معمولاً حدود ۱ دقیقه زمان می‌برد. تثبیت به این معناست که تراکنش از نظر سازوکار ترون نهایی‌شده تلقی می‌شود.

ارز TRX چه کاربردهایی دارد؟

حالا که با سازوکار شبکه ترون آشنا شدیم، بهتر است کمی هم درباره مزایا و کاربردهای رمزارز TRX صحبت کنیم تا بتوانیم این شبکه را به‌صورت کامل بررسی کنیم. به‌جز کاربردهای کلی مثل خرید و فروش و کسب بازده از این کار، می‌توان موارد کاربرد متعددی را برای این دارایی دیجیتال در نظر گرفت که در اینجا به آن‌ها اشاره می‌کنیم. توجه کنید که اعداد و ارقامی که به آن اشاره شده است، همگی در زمان نگارش این مطلب از سایت رسمی ترون گرفته شده‌اند و ممکن است بعداً تغییر کنند.

پرداخت هزینه تراکنش در صورت ناکافی بودن منابع

شاید بتوان گفت یکی از اصلی‌ترین کاربردهای رمزارز ترون، پرداخت هزینه عملیات در شبکه است. درست است که تراکنش‌ها برای اجرا، به منابعی مانند پهنای باند یا انرژی نیاز دارند؛ اما اگر این منابع به‌اندازه کافی نباشند، هزینه منابع مصرف‌شده از طریق کسر و سوزاندن TRX تأمین می‌شود. به همین خاطر است که برای انجام تراکنش، یا باید انرژی و پهنای باند کافی داشته باشید یا TRX.

نقل و انتقال دارایی‌های دیجیتال

یکی از موارد مهم کاربرد ترون، انتقال ارزش در بستر بلاک‌چین ترون است. کاربران می‌توانند برای نقل و انتقال ارزهای مختلف بر بستر این شبکه، اقدامات لازم را انجام دهند. این مسئله به‌ویژه در مورد نقل و انتقال تتر در بستر TRON با استاندارد TRC-20 بیشتر نمود پیدا می‌کند.

استیکینگ و دریافت منابع شبکه

هولدرهای TRX می‌توانند دارایی خود را استیک کنند. در این فرایند هر کاربر با توجه به میزان دارایی استیک‌شده خود و سهمش از کل توکن‌های استیک‌شده برای آن منبع، بسته به انتخابش می‌تواند پهنای باند یا انرژی دریافت کند. از این منابع برای انجام تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند می‌توان استفاده کرد.

حاکمیت و رأی‌دهی

استیک کردن TRX فقط برای دریافت منابع کاربرد ندارد. با این کار می‌توان در مدیریت و حاکمیت شبکه هم به‌صورت غیرمستقیم مشارکت کرد. وقتی کاربری اقدام به استیک کردن TRX می‌کند، در ازای آن Tron Power یا TP دریافت می‌کند. در حال حاضر مطابق مستندات، هر یک واحد ترون منجر به کسب یک واحد قدرت رأی می‌شود. دارندگان این قدرت می‌توانند به نمایندگان ویژه یا همان Super Representative ها رأی بدهند. توجه کنید که TP قابل انتقال نیست.

پاداش رأی‌دهی

هولدرهای TRX با دریافت TP می‌توانند در پاداش‌های مربوط به رأی‌دهی شبکه نیز سهم داشته باشند. این پاداش‌ها از جانب نمایندگان و مطابق سازوکار توزیع پاداش شبکه پرداخت می‌شوند. در حال حاضر بر اساس اطلاعات فعلی پروژه، این پاداش در هر بلاک ۱۲۸ واحد است که میان ۱۲۷ SR و SR Partnerهای واجد شرایط بر اساس وزن رأی توزیع می‌شود. هر نماینده بخشی از پاداش را برای خود برمی‌دارد (که به‌صورت پیش‌فرض ۲۰ درصد و البته قابل تغییر است) و بقیه را میان کاربرانی که به آن نماینده رأی داده‌اند می‌رسد. البته توجه کنید فقط با استیک کردن این پاداش را دریافت نمی‌کنید؛ لازم است از قدرت رأی خود برای این کار استفاده کنید.

پاداش تولید بلاک

در هر بلاک تعداد ۸ واحد از TRX به نماینده منتخبی که آن بلاک را تولید کرده است تعلق می‌گیرد. البته تمام این ۸ واحد به خود نماینده نمی‌رسد و پس از کسر سهم نماینده، باقی پاداش میان افرادی که به همان نماینده رأی داده‌اند توزیع می‌شود.

توکن‌سوزی

بخشی از رمزارز ترون برای پرداخت هزینه منابع مصرفی در مواقعی که منابعی مانند پهنای باند یا انرژی کافی نیست، در شبکه سوزانده می‌شود. پس این رمزارز علاوه بر استفاده برای پاداش‌دهی، برای تأمین هزینه‌های شبکه نیز کاربرد دارد.

استفاده در دیفای

از رمزارز ترون می‌توان در امور مالی غیرمتمرکز به‌عنوان وثیقه، دارایی نقدشونده و واحد سنجش ارزش استفاده کرد. مثلاً در پروتکل وام‌دهی JustLend DAO و صرافی غیرمتمرکز SunSwap، ترون را می‌توان در فعالیت‌هایی مثل تأمین نقدینگی یا استفاده از خدمات دیفای به کار گرفت. همچنین با سپرده‌گذاری ترون در پلتفرم‌های غیرمتمرکز وام‌دهی می‌توان سود کسب کرد یا به‌کمک این کار استیبل‌کوین قرض گرفت.

دسترسی به خدمات هوش مصنوعی

از ترون می‌توانید برای دسترسی به خدمات B.AI استفاده کنید؛ یعنی مواردی مانند مدل‌های زبانی بزرگ جهانی و عامل‌های هوشمند.

مینت کردن USDD

با وثیقه‌گذاری TRX در پروتکل‌های وام‌دهی مثل JustLend DAO و صرافی‌های غیرمتمرکز مثل SunSwap می‌توان استیبل‌کوین USDD مینت کرد. این توکن استیبل‌کوین بومی و غیرمتمرکز شبکه ترون است.

خودپردازهای ترون

یکی دیگر از کاربردهای ترون مربوط به دستگاه‌های خودپرداز (ATM) این ارز دیجیتال است. ترون و MeconCash با همکاری یک‌دیگر انتقال ترون و سواپ TRX با ارزهای فیات را از طریق بیش از ۱۳ هزار دستگاه در سراسر کره جنوبی انجام می‌دهند.

مسافرت و خدمات پرواز

با استفاده از ارز دیجیتال TRX می‌توان از طریق پلتفرم Travala اقدام به رزرو هتل کرد. این پلتفرم بیش از ۳ میلیون گزینه در ۲۳۰ کشور و منطقه ارائه می‌کند و کاربران می‌توانند با پرداخت ترون، از خدمات آن استفاده کنند. همچنین با استفاده از TRX می‌توان از طریق پلتفرم Alternative Airlines که یک پلتفرم رزرو جهانی پرواز است، اقدام به رزرو پرواز موردنظر کرد. به‌طور کلی با توجه به این داده‌ها می‌توان دریافت که از ترون می‌شود برای دریافت خدمات دنیای واقعی استفاده کرد.

خرید کارت هدیه

از طریق سایت Coinsbee‌ با پرداخت ترون می‌توان از هزاران برند جهانی کارت هدیه دریافت کرد.

به این نکته دقت کنید که این اطلاعات بر اساس آخرین مستندات مندرج در سایت اصلی ترون جمع‌آوری شده است. پس اگر قصد دارید از خدمات مذکور استفاده کنید، حتماً باید سایت پروژه را بررسی کنید تا از ادامه خدمات مطمئن شوید.

اگر به نظرتان این ارز دیجیتال با معیارهای شما مطابقت دارد و آن را خریداری کرده‌اید، برای انتخاب محل نگهداری آن می‌توانید به مقاله بهترین کیف پول‌های ترون مراجعه کنید و ولتی را انتخاب کنید که برای شما مناسب‌تر است.

استاندارد TRC-20 چیست و چه ارتباطی با ترون دارد؟

وقتی درباره Tron صحبت می‌کنیم، باید حتماً به استاندارد توکن‌سازی این شبکه هم اشاره کنیم. از این استاندارد برای ایجاد و مدیریت توکن‌های قابل‌تعویض روی بلاک‌چین ترون استفاده می‌شود. این استاندارد از نظر رابط و توابع با ERC-20 اتریوم شباهت زیادی دارد.

منظور از استاندارد توکن‌سازی مجموعه‌ای از قوانین مشخص است که برای قراردادهای هوشمند توکن‌ها تعریف می‌شود. به این ترتیب برنامه‌ها و کیف پول‌ها می‌توانند با توکن‌های مختلف، تعاملی مشابه و یکسان داشته باشند. پس با این تعریف، TRC-20 هم رابطی استاندارد برای قرارداد توکن است و مجموعه‌ای توابع و رویدادهای مشخص را تعریف می‌کند.

مثلاً تتر با نماد USDT روی شبکه اتریوم از استاندارد ERC-20 استفاده می‌کند و روی شبکه ترون با استاندارد TRC-20 عرضه می‌شود. برای انتقال تتر باید شبکه مبدأ و شبکه مقصد یکسان باشند و هزینه انجام تراکنش نیز به منابع شبکه ترون بستگی دارد. پیشنهاد می‌کنیم برای درک بهتر این تفاوت، به مقاله تفاوت تترERC۲۰ و تترTRC۲۰ چیست مراجعه کنید.

هر قرارداد هوشمندی که توابع و رویدادهای موردنیاز را پیاده‌سازی کند، به‌عنوان یک توکن TRC-20 واجد شرایط خواهد بود و می‌تواند در صرافی‌ها و کیف پول‌ها لیست شود.

مزایای ارز ترون چیست؟

برای ترون می‌توان مزایای مختلفی را نام برد که برخی از آن‌ها پررنگ‌تر از سایر موارد هستند. ما سعی می‌کنیم به چند مورد مهم در این بخش اشاره کنیم.

یکی از مزایای این رمزارز این است که می‌توان آن را در اکوسیستم ترون به‌کار گرفت. با این کار علاوه بر دریافت پاداش در صورت استیکینگ و مشارکت در رأی‌دهی، می‌توان منابع شبکه را نیز دریافت کرد.

دریافت TRON Power با استیک کردن ترون مقدور است؛ پس اگر این رمزارز را در اختیار نداشته باشید، عملاً در حاکمیت شبکه و انتخاب نمایندگان ویژه هیچ جایگاه و نقشی هم نخواهید داشت. هرچند باید به این مسئله توجه کنید که داشتن این حق به‌معنای برخورداری از حق مالکیت در شرکت یا پروژه‌ای مستقل نیست.

شبکه ترون از توکن‌های ساخته‌شده با استاندارد TRC-20 پشتیبانی می‌کند. این استاندارد باعث می‌شود تعامل میان قراردادهای هوشمند و برنامه‌های مختلف ساده‌تر شود. وجود یک چارچوب مشخص و استاندارد، باعث تسهیل در توسعه و یک‌پارچه‌سازی خدمات می‌شود. به این ترتیب کاربرد TRX نیز می‌تواند در تعامل با توکن‌ها و برنامه‌های غیرمتمرکز این شبکه افزایش پیدا کند.

این شبکه ظرفیت پردازش بالایی دارد که آمار آن را در بخش‌های قبلی شرح دادیم. زمان تولید بلاک که حدود ۳ ثانیه طول می‌کشد، می‌تواند برای برنامه‌هایی که به ثبت و پردازش نسبتاً سریع نیاز دارند یک مزیت مهم باشد. البته این ظرفیت اسمی شبکه است که در منابع و اسناد ترون به آن اشاره شده است و نباید آن را تضمین‌شده دانست.

ماشین مجازی ترون به‌عنوان یک محیط اجرای استاندارد، به توسعه‌دهندگان اجازه اجرای قراردادهای هوشمند را می‌دهد و امکان بهره‌وری از ابزارهای توسعه مرتبط را نیز فراهم می‌کند. پشتیبانی از زبان برنامه‌نویسی سالیدیتی و شباهت‌های آن با ماشین مجازی اتریوم، دو عامل مهمی هستند که می‌توانند توسعه‌دهندگان آشنا با اتریوم را به شبکه ترون علاقه‌مند کنند.

با مطالعه این مزایا، ممکن است به سرمایه‌گذاری روی این رمزارز ترغیب شده باشید. اگر گمان می‌کنید ترون همان دارایی موردنظر شماست و تحقیقات خود را در این زمینه کامل کرده‌اید، با خرید ترون می‌توانید سرمایه‌گذاری خود را آغاز کنید.

چالش ها و ریسک‌های ارز ترون

در پایان بهتر است برای این‌که واقعیت را به‌طور کامل ببینیم و فقط به تعریف و تمجید از یک شبکه نپردازیم، کمی در خصوص چالش‌های ارز TRX صحبت کنیم. توجه کنید که برخی از چالش‌ها ناشی از ساختار شبکه ترون است و برخی از ریسک‌ها به خود توکن مربوط است. در ادامه این موارد را مرور می‌کنیم.

تمرکز نسبی در ساختار اعتبارسنجی

این یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی است که باعث می‌شود منتقدان انگشت خود را به سمت ترون نشانه بگیرند. گفتیم که این بلاک‌چین از سازوکار اثبات سهام نمایندگی‌شده بهره می‌برد و تعداد محدودی از نمایندگان منتخب در تولید بلاک‌ها نقش دارند. درست است که هولدرهای TRX می‌توانند با استیک کردن دارایی خود در انتخاب این نمایندگان نقش داشته باشند، اما تعداد تولیدکنندگان بلاک هم‌چنان محدود باقی می‌ماند.

این موضوع نشان می‌دهد که ساختار این شبکه نسبت به شبکه‌هایی که مجموعه اعتبارسنج‌های بیشتری دارند، متمرکزتر است. تمرکز بیشتر ممکن است ریسک‌هایی مانند هماهنگی میان این نمایندگان، تأثیرگذاری نهنگ‌های ترون بر فرایند رأی‌گیری و کاهش تنوع تصمیم‌گیرندگان را به همراه داشته باشد.

البته نباید تمرکز نسبی را به‌معنای نا‌امن بودن شبکه تلقی کرد. این عامل صرفاً یکی از مواردی است که در ارزیابی حاکمیت و مقاومت شبکه در برابر سانسور، به آن توجه می‌شود.

پیچیدگی مدل منابع

در شبکه ترون تراکنش‌ها با مفهوم مرسومی که از کارمزد سراغ داریم سنجیده نمی‌شوند و این‌جا منابعی مانند پهنای باند و انرژی دخیل هستند. این مدل برای کاربرانی که تاکنون از این شبکه استفاده نکرده‌‌اند، می‌تواند با پیچیدگی همراه باشد. به همین خاطر است که نمی‌تواند گفت تراکنش‌های ترون همیشه بدون کارمزد هستند یا همیشه در سطح بسیار پایینی قرار دارند. چرا که داشتن TRX کافی، وضعیت منابع حساب و نوع تراکنش است که روی کارمزد و هزینه نهایی اثر می‌گذارد.

وابستگی امنیت به مشارکت رأی‌دهندگان

اگر عمده هولدرهای TRX دارایی خود را استیک نکرده و در رأی‌گیری شرکت نکنند یا حتی رأی خود را به تعداد محدودی از نمایندگان واگذار کنند، این مسئله می‌تواند قدرت را در اختیار گروه کوچکی قرار دهد.

پس امنیت شبکه ترون فقط به طراحی DPoS وابسته نیست و مشارکت فعال هولدرهای ترون، توزیع توکن‌ها و رفتار نمایندگان منتخب نیز در این رابطه نقش دارد.

نوسان قیمت

این عامل انحصاراً برای TRX نیست و ذات بازار ارز دیجیتال در کل با این مسئله گره خورده است. ارزش ترون می‌تواند تحت تأثیر شرایط بازار، تغییرات قیمت دارایی‌های برتر مثل بیت کوین، اخبار، وقایع نظارتی و رفتار سرمایه‌گذاران تغییر کند.

رقابت

ترون در بازار کریپتو تنها نیست و رقبای زیادی در حوزه انتقال استیبل‌کوین‌ها یا قراردادهای هوشمند دارد. سولانا، اتریوم، بی‌ان‌بی اسمارت چین و چند پروژه دیگر، از جمله رقبای قدرت‌مند ترون هستند. اگر این شبکه‌ها بتوانند هزینه را کم کنند، سرعت و امنیت را ارتقا دهند و تجربه کاربری بهتری فراهم کنند، ممکن است کاربران شبکه ترون را ترک کنند.

ریسک امنیتی قراردادهای هوشمند و برنامه‌های غیرمتمرکز

ترون هم از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کند و هم از برنامه‌های غیرمتمرکز. با این‌همه آسیب‌پذیری قرارداد هوشمند می‌تواند موجب سرقت دارایی، سوءاستفاده از مجوزها یا از بین رفتن سرمایه کاربران شود. البته این به آن معنا نیست که شبکه ترون دچار نقص است. صرفاً به‌معنای احتمال وجود آسیب‌پذیری از جانب قرارداد هوشمند و برنامه‌های غیرمتمرکز است و فقط هم متوجه ترون نیست.

وابستگی تقاضا به استیبل‌کوین‌ها

بخش زیادی از فعالیت شبکه ترون به نقل‌وانتقال استیبل‌کوین‌ها به‌خصوص USDT مربوط است. درست است که این تمرکز مزایایی دارد، اما هم‌زمان ریسک وابستگی را نیز به همراه دارد. اگر صادرکننده استیبل‌کوین پشتیبانی از این شبکه را محدود کند یا کاربران به هر دلیلی به شبکه‌های رقیب مهاجرت کنند، فعالیت شبکه و تقاضای مرتبط با TRX ممکن است تحت تأثیر این امر قرار بگیرد.

جنجال‌های جاستین سان

بنیان‌گذار ترون چهره‌ای جنجالی در دنیای کریپتو محسوب می‌شود. او در شبکه‌های اجتماعی حضور پررنگی دارد و برخی اختلافات حقوقی نام او را سر زبان‌ها انداخته است. در مارس ۲۰۲۳ کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) از او شکایت کرد. این پرونده به دو دارایی اکوسیستم ترون یعنی TRX و BTT و برخی فعالیت‌های تبلیغاتی مرتبط با این دارایی‌ها مربوط می‌شد که البته در مارس ۲۰۲۶ با مصالحه و توافق مختومه شد.

همچنین هنگام خرید شرکت بیت‌تورنت در سال ۲۰۱۸ هم سروصدا به‌پا کرد. منتقدان واکنش‌های متفاوتی پس از خرید این شرکت، عرضه توکن BTT و نحوه ادغام آن با اکوسیستم ترون نشان دادند. همین حواشی باعث شد سرمایه‌گذاران با احتیاط بیشتری این پروژه را ارزیابی کنند.

آخرین جنجال این شخص هم مربوط به پروژه World Liberty Financial ترامپ بود که جنجال به‌پا کرد. در سال ۲۰۲۵ این پروژه دسترسی جاستین سان به توکن‌های WLFI را مسدود کرد و همین مسئله موجب طرح شکایت از جانب سان شد. پس از این موضوع بود که ورلد لیبرتی هم علیه جاستین سان شکایت دیگری طرح کرد و او را به آسیب زدن به اعتبار پروژه متهم کرد.

این جنجال‌ها به‌طور کلی موجب افزایش ریسک اعتباری پروژه می‌شوند و شفافیت آن را زیر سوال می‌برند و نباید آن‌ها را ریسک مستقیم و مربوط به شبکه ترون یا ارز دیجیتال TRX دانست.

حالا که با این پروژه بیشتر آشنا شدیم، اگر قصد دارید روی ترون سرمایه‌گذاری کنید، بهتر است ابتدا تحلیل ارز ترون را بررسی کنید تا از وضعیت این دارایی بهتر مطلع شوید.

جمع‌بندی: ترون شبکه‌ای محبوب برای انتقال تتر

ترون شبکه‌‌ای غیرمتمرکز است که توسط شخصی به‌نام جاستین سان راه‌اندازی شد. Tron یک بلاک‌چین لایه اول است که از مکانیزم اجماع DPoS بهره می‌برد. ارز دیجیتال بومی این شبکه TRX نام دارد و یکی از محبوب‌ترین شبکه‌ها برای نقل و انتقال استیبل‌کوین‌ها به‌ویژه تتر است. در ایران هم با وجود این‌که شبکه‌هایی مثل سولانا یا پالیگان معمولاً ارزان‌تر هستند، ترون هم‌چنان یکی از پرکاربردترین روش‌ها برای انتقال USDT است. آیا شما هم برای انتقال تتر از این بستر استفاده می‌کنید؟ یا صرفاً TRX را برای سرمایه‌گذاری و کسب بازده مناسب می‌دانید؟

منبع خبر

این خبر در وب‌سایت «بیت ۲۴» منتشر شده و توسط سامانه خبر۳۶۰ گردآوری شده است.

30ثانیه
انتقال خودکار به سایت منبع

پس از پایان زمان، به صفحه اصلی خبر منتقل خواهید شد.

مشاهده خبر در سایت منبع